Op ieder moment van hechting volgt altijd een moment van scheiding. Daarmee bedoel ik niet een echtscheiding, maar een tijdelijke scheiding van contact. Na bijvoorbeeld een weekend van intens samen zijn, komt toch weer de realiteit van de maandagochtend dat je elkaar moet loslaten. Of je partner moet voor zijn werk een tijdje naar het buitenland. Of je partner heeft even geen aandacht voor je, terwijl je daar wel behoefte aan hebt. Op ieder moment van samen zijn, volgt onvermijdelijk een moment van loslaten, scheiden.  In deze stap zit de uitdaging voor degene met verlatingsangst. Ga je jezelf vastklampen aan de ander, of heb je de moed om los te laten en stil te staan bij je diepere gevoelens van verlatenheid, die getriggerd worden door de afstand van de ander? Als je de gevoelens durft toe te laten en te integreren, dan verdwijnt de neiging om je aan de ander vast te klampen. De claim op de ander maakt plaats voor een diepere verbinding met jezelf. Hierdoor zal de ander liever bij je willen zijn. Liefhebben is de kunst van het loslaten.